Jak być dobrym ateistą

Jeśli chodzi o twory popkultury, to z religiami rywalizować może chyba tylko Coca Cola (co zresztą staraliśmy się udowodnić naukowo i historycznie). O ile jednak Cola to sprawa życia i śmierci, tak religie często bywają zabawne. A najzabawniejszą z nich jest ateizm. Dziś jest poniedziałek, 28 lutego, my mamy kolejny dzień przestawiania [jeśli chcecie zrozumieć na czym on polega, to musicie czytać od końca] i nie moglibyśmy w tej męczarni zapomnieć o czytelnikach Jak Żyć.

Ateizm niestety już dawno przestał znaczyć “mam na to wyjebane”, a szkoda, bo takich ateistów nawet szanowaliśmy. Dziś jednak jest to święta wojna ze wszystkimi wyznającymi kult od Jahwe po Kubusia Puchatka. Ateistów się nie wybiera, a my z rynkowymi trendami jak zapewne wiecie nie polemizujemy. Dziś nauczymy was zatem jak być dobrym, nowoczesnym ateistą.

1. Poznaj swojego boga wroga

Ponieważ nie wierzysz w żadnego z bogów świata kup sobie Biblię, Koran, Torę, a nawet “Strażnicę“, choć akurat ta ostatnia w polskich domach gości częściej niż nawet papier toaletowy. Przeczytaj je wszystkie dokładnie, poświęć dwadzieścia lat życia na ukierunkowane pod to podróże na świecie, ukończ teologię, religioznawstwo (pobieraj zasiłek), następnie przeczytaj apokryfy, zbadaj kontekst kulturalny, historyczny i fikcyjny. By polemizować z katolikami obejrzyj całego Supernaturala, a by wejść w dyskusję z muzułmanami przejdź kilkukrotnie wszystkie części Prince of Persia, by zaraz potem uświadomić sobie, że to kurwa nie ta epoka.

2. Ciesz się swoim ateistycznym życiem.

Kiedy jesteś dobrym ateistą pamiętaj by cieszyć się życiem, np. jeżdżąc po świecie autobusem i w koszulce poobklejanymi napisami “There’s probably no god, now stop worrying and enjoy your life”.

Nigdy nawet nie wyobrażaliśmy sobie, że życie ateisty może być tak fajne.

3. Głoś niedobrą nowinę

Kiedy już uznasz, że o religiach świata wiesz więcej od samego papieża znajdź chętnych, których to interesuje. To jest ten trudny moment w byciu dobrym ateistą. Pijani znajomi prawdopodobnie nie będą zapatrywać się na ten temat ze szczególnym entuzjazmem (choć są wyjątki, a ten temat poruszył w swoim własnym show Kuba), natomiast tournee od domu do domu w Pcimiu Górnym prędzej czy później skończy się analną konfrontacją z widłami Sołtysa (zwłaszcza, że Pcim Górny to ostoja polskiego katolicyzmu w myśl zasady “każda wieś posiada najstarszy kościółek w Polsce”).

Kiedy błędy młodości się zagoją przenieś się do internetu. Koniecznie załóż konto na racjonalista.pl. Uprawiaj autoerotyzm przy artykułach, googluj zdjęcia autorów i uprawiaj autoerotyzm przy ich fotografiach. Jako zawodowy ateista poświęcaj każdego dnia około ośmiu godzin na odwiedzanie forum dyskusyjnego filmwebu, gry-online i pudelek.pl. Pytaj czy gdyby istniał Bóg, to kiedykolwiek w mediach zaistniałaby Jolanta Rutowicz.

4. Nie bój się śmierci

W końcu nikt się nie boi. Tak bardzo się jej nie bój, że przez pół godziny opowiadaj jak masz w dupie, że po śmierci będą cię jadły robaki, bądź taki obojętny, że aż zapal papierosa gdy z pewną miną opowiesz wszystkim, że po śmierci nie ma nic, podkreśl kilkunastokrotnie, że masz totalnie w dupie, gdzie zostaniesz pochowany choć co najmniej trzy razy w tygodniu publicznie nie możesz przełknąć tego, że kogoś tam pochowano na Powązkach, a kogoś tam na Wawelu (to ostatnie jest akurat trudnym tematem, ale gdyby była to na przykład transakcja wiązana “dwa w jednym” to taki Wawel bralibyśmy swego czasu ciemno).

O tym, że nie boi się śmierci przez 25 minut przekonywał na przykład Jerzy Urban w programie Kuby Wojewódzkiego. Między wierszami, sam chyba nawet nie wie kiedy dokładnie, kilkukrotnie przyznał też, że jest mendą, kanalią, złym człowiekiem, a wszystkie odznaczenia i nagrody dostał niesłusznie. Urban został intelektualnie wyruchany, a legenda głosi, że po intelekcie zawsze przychodzi kolej na stado murzynów. Taaaak, lubimy program Kuby Wojewódzkiego, który pod pozorem banału mówi o rzeczach ważnych. Jest dobry prawie tak bardzo jak nasz blog. Wszyscy trzej jesteśmy fenomenem w tym kraju.

Musieliśmy posprzątać, a do wyboru była tylko playlista z YouTube... I tak sobie już od 3 godzin leci w tle. Zaraz gościem będzie Kazimieła Szczuka, kobieta niezniewołona! Ach, atrakcje "dnia przestawiania"...

5. Módl się za naszych braci, ateistów zniewolonych

Przydarza to się szczególnie naszym braciom w niewierze w młodszym wieku, choć czasem trwa i przez całe życie. Przez piekielne zastępy Watykanu ciągani w kierunku Świątyni w każdą niedzielę i święta poddawani są pogańskim rytuałom i muszą opowiadać wysłannikowi piekieł o swoich szatańskich występkach. Krzywią się i szamotają, lecz moc zniewolenia jest ogromna. Czują się z tym okropnie, a ich ludzkiej godności nie osłodził nawet komunijny rower, bierzmowalny laptop czy wreszcie ślubna dupa, choć może akurat w tym wypadku jest to zrozumiałe, bo pukanie panienki w ciąży (= grubej panienki) jest obleśne.

Kiedy mama nie patrzy, ateista zniewolony zrzuca plastelinę ze szkolnej ławki, zakłada na nim nogę na nogę, odgryza kawałek snickersa i upewniając się, że patrzą wszyscy koledzy stwierdza “bóg? przereklamowana sprawa”.

6. Zachowaj pokerową twarz to krok piąty zwany też “na Piotra Najsztuba”.

Ateista jest wiarygodny tylko wtedy, kiedy jego mina wyraża chłodne znudzenie otaczającą go rzeczywistością, która jest naturalnym następstwem przemieszczających się elektronów. Ważne jest jednak, by pokerową minę zachować w każdej sytuacji, kiedy ukaże się nam płonący krzak należy skwitować to słowami “o, płonący krzak”, a w innych okolicznościach adekwatnymi “o, ptak nasrał mi na głowę” i “o, właśnie rucha mnie stado murzynów” (pod żadnym pozorem nie wolno równocześnie ustawiać tego jako swój status na fejsie, burzy się to z wizerunkiem zimnego skurwysyna).

Słynne pokerowe spojrzenie Piotra Najsztuba

7. Feel the difference (“Poczuj różnicę” – wyjaśniamy czytelnikom po politologii)

Jak przystało na porządnego ateistę stanowczo odetnij się od tych wszystkich pogańskich rytuałów. W pokoju na ścianach miej zawieszone jedynie zdjęcia Stephena Hawkinga i czasem mów do niego jak ci minął dzień (nie ma się czego wstydzić, to zupełnie normalne). Posiadaj grupkę historycznych i fikcyjnych postaci, takich proroków ateizmu, z których słowami się zgadzasz i staraj się wdrażać je w życie każdego dnia. Staraj się przynajmniej raz w tygodniu  uczestniczyć w jakimś spotkaniu czy ciekawym wykładzie dla ateistów, w których dowiesz się jeszcze czegoś więcej o tym dlaczego nie wierzysz w żadnego boga, na koniec obalcie dobre winko i zjedzcie razem ciasto. Jeśli jesteś metalem to noś na szyi pentagram, żeby wszyscy wiedzieli, że przypadkiem nie jesteś wierzący i że jesteś groźny, a szatan (w którego już przeważnie wierzysz) to twój kumpel.

Katecheza #334: Dziś nie ma miejsca na ateizm bierny. My, dobrzy ateiści XXI wieku musimy walczyć o nasze przekonania, o to w co wierzymy.