Oda do pizzy

Powiedzcie nam: jak to jest żyć będąc przez kilka lat okłamywanym? Albo nie, lepiej nie mówcie bo zaraz w komentarzach zwali nam się tu całe stado byłych żon, kochanek, w świrówku też na pewno kogoś okłamywali. JEDNAK NAS TO NIE INTERESUJE. W każdym razie z przykrością stwierdzamy, że żyliście w kłamstwie, a delikatniej rzecz ujmując: w niewiedzy. Nie mówiliśmy Wam całej prawdy. Cherry Coke prowadzi do zbawienia, ale nie w pojedynkę. Jest tylko elementem układanki. I o tym właśnie będzie nasza dzisiejsza katecheza.

Ponieważ nasza misja edukacyjna niechybnie powoli zbliża się ku końcowi, intelektualnie i mentalnie jesteście zapewne gotowi by poznać w końcu kolejne dzieło stwórcy i choć Watykan nie do końca się z nami w pewnych kwestiach zgadza, wierzymy, że sakramentalne spożycie Cherry Coke i pizzy w pełni prowadzi do zbawienia.

Nowszym stażem czytelnikom przypominamy dlaczego Coca Cola w ogóle jest dobra

Pizza, wedle wiarygodnych źródeł wiedzy (czyt.: Wikipedii) pierwotnie wywodzi się ze starożytnej Grecji. Ponieważ jednak Grecy lubowali się w mieszkaniu w beczce, ładowaniu się wzajemnie w dupę oraz wygłaszaniu długich filozoficznych wykładów (też byśmy stali i godzinami pierdolili, jakbyśmy nie byli w stanie usiąść) tradycja ta zaginęła. Reaktywowali ją w 1899 roku Włosi tworząc pizzę nieco bardziej współczesną – Margheritę. Ponieważ był to wówczas kraj rozbity i biedny w skład pizzy wszedł tylko ser, bazylia i pomidory. Do dziś jest to ulubiona pizza nieco uboższych studentów, ale przede wszystkim mend społecznych, które tak naprawdę nie lubią pizzy, ale mają chociaż na tyle dużo godności by się do tego publicznie nie przyznawać.

Na przestrzeni dziejów pizza ewoluowała, zmieniały się jej gatunki, kształty i rodzaje. Amerykanie, najlepszy naród świata, którego średnia wagowa wynosi jakieś 130 kg na dziesięciolatka, postanowili dodać trzy razy tyle ciasta żeby przypadkiem i w tym nie przegonili ich Chińczycy. Jakiś Turek w drodze do Niemiec źle skręcił w Austrii i tak oto już we Włoszech stworzył Calzone, która niegodna jest miana pizzy, bowiem wszyscy chyba wiemy, że to po prostu taki niedojebany kebab. Komercjalizacja naszych czasów doprowadziła do powstania pizzy z mrożonki co metaforycznie rzecz ujmując jest takim samym jedzeniem pizzy jak posuwanie trupa gorącym seksem z przed chwilą poznaną w klubie “ósemeczką”* (która na dodatek nosi w portfelu aktualne wyniki badań).

Tak wygląda Niebo (tylko nie ma w nim starych ludzi i spedalonych marynarzy)

Dziś pizza to coś więcej niż jedzenie. To rytuał społeczny. Grupki znajomych spotykają się, by spożywać razem pizzę, choć zawsze trafi się jakaś menda, która nie ma ochoty, a potem zanim się obejrzysz wpierdoli ci 3/4 pizzy, a ponieważ nie kupiła sobie zapobiegawczo zimnej Cherry Coke, popije wszystko twoim ulubionym sosem pomidorowym. Takich ludzi staramy się eliminować z naszego otoczenia, zaś premier obiecał nam ustawę depenalizującą morderstwa na osobach, które nie szanują tradycji spożywania pizzy. Szybki słowniczek, gdy ktoś próbuje przyssać się do twojej pizzy:

- (przy zamawianiu) nie można zamówić tylko jednego kawałka

- na pewno? nie wiem czy możesz tak lekką ręką szastać kaloriami (gdy dziewczyna)

- na pewno? nie uwierzysz co pisali ostatnio w wyborczej o sosach czosnkowych z tej pizzerii (gdy chłopak)

- w lodówce masz jajka, idź zrób sobie jajecznicę

- chętnie bym się z tobą podzielił, ale ja zawsze lubię oblizać świeżo przywiezioną pizzę

Można też wycierać pizzę papierem toaletowym, tak robi jeden z naszych kolegów, a wszystkim wmawia, że w ten sposób ją odtłuszcza. Nie gwarantuje to stuprocentowej skuteczności, ale pizza jest rzeczą, o którą warto walczyć. A my, jako typowi jedynacy (Kazik ma siostrę, ale nie kocha jej na tyle by dzielić się pizzą) nie lubimy oddawać tego co nasze. Akceptujemy instytucję zamawiania pizzy “na pół” gdyż każdy ma klarownie wytyczone granice. Jednak prawdziwą atrakcją jest jedna pizza na głowę: na cały dzień, a jak dobrze pójdzie to może jeszcze na jutro rano. Dietetycy swoje, ale Jak Żyć głosi: nie ma pożywniejszego i zdrowszego śniadania niż zimna pizza zaraz po przebudzeniu.

2 girls 1 slice

Pizza powinna być okrągła, nie kwadratowa, ani nie prostokątna. Okrągły kształt pizzy symbolizuje otaczającą nas we wszechświecie harmonię, równość i braterstwo. Jej wygląd nie jest przypadkiem. Choć pizza własnej roboty jest niewątpliwie smaczna, to jednak pozostając w erotycznych analogiach – wolimy gdy zajmują się tym profesjonaliści. Choć “z niejednego pieca już jedliśmy” najbardziej potrafią zadowolić nas pracownicy warszawskiej sieci La Torre oraz sieci Da Grasso. Jest jeszcze Dominium, ale oni niestety żerują głównie na studenckich zniżkach, nikt normalny nie je bowiem w dzisiejszych czasach pizzy, na którą najebano tyle sera.

Jest to kontrowersyjna teoria, od której przewidujemy pewne odstępstwa, niemniej jednak wyrazem konserwatyzmu i tradycji w zamawianiu pizzy jest Capriciossa. To pizza zbilansowana idealnie zarówno smakowo, wizualnie, jak i merytorycznie, na dodatek w przystępnej cenie co jest istotne w dobie rosnących cen i podatków (Donald ty krzywa wieżo z Pizy, twój rząd obalą konsumenci pizzy!!!11).

Mieliśmy dla was jeszcze 10 akapitów na temat pizzy, ale to zdjęcie chyba wyrazi więcej

Nieznane są przypadki pizzy, która doprowadziłaby kogokolwiek do orgazmu, ale wynika to jedynie z faktu, że pizza jest po prostu lepsza. Uczucie, gdy pizzerman dostarczy ci ciepłą, pachnącą pizzę (i zażyczy sobie napiwek droższy od tej pizzy i ty mu go dasz, bo przecież nie zabija się posłańca dobrej nowiny), a przed Tobą wciąż ten pierwszy kęs jest prawdopodobnie najpiękniejszym uczuciem na świecie.

Katecheza #868: Kochamy pizzę, a ona kocha nas.

*”ósemeczka” – korzystając z wolnego miejsca wyjaśniamy naszym nieco bardziej lewicowym czytelnikom, bo im różne rzeczy chodzą po głowach, że ósemeczka to nie jest transwestyta po obkurczającej terapii hormonalnej tylko rzetelna, surowa i merytoryczna ocena niewiasty w skali dziesięciostopniowej, rzadkość i rarytas na polskich ulicach

Jak Żyć od kuchni:
Jak jeść kebab?	Oda do arbuza	Cherry Coke a tradycja