Kącik kulturalny: Katy Perry

Wzorem Kubowego Croppobloga, postanowiliśmy raz w miesiącu lansować to co naszym zdaniem jest warte uwagi także na Jak Żyć. Sprawa jest bardziej złożona, bo w tym wypadku musimy dążyć do kompromisu. Dziś będzie o tym czemu muzyka POP jest dobra, czemu mainstreamowy wcale nie znaczy “zły”. Będzie o cyckach, długich nogach, seksoholiźmie, wypadającym biodrze Madonny i Interze Mediolan. Szara codzienność w redakcji Jak Żyć.

Wszystko zaczęło się w czasach kiedy jasnym stało się, że muzyka POP potrzebuje wykształcenia nowych elit. Madonnie częściej niż nowe płyty zaczęło wypadać biodro, a i jej mentalne córki nie podołały ciężarowi odpowiedzialności. JLo zamiast śpiewać skupiła się na kampanii “wcale nie mam grubej dupy”, Christina Aguilera i tak nigdy nie miała  nośnych piosenek, a Britney Spears wydała “Circus”, który był łabędzim i całkiem udanym śpiewem diwy pozostającej na skraju załamania nerwowego, inspiracje co do fryzur czerpiącej z Michaela Jordana z dziewictwem odnawiającym się po każdej kolejnej ciąży.

W obliczu tej dramatycznej sytuacji na rynku zrobiło się dużo miejsca dla Rihanny, która jednak poszła szybko w ślady JLo angażując się w kampanię “mój chłopak mnie bije i to jest fajne”, Lady Gagi i właśnie Katy Perry. Oczywiście gdzieś tam jest jeszcze Beyonce, która uprawia wokalną prostytucję (śpiewa z każdym), ale dziś podział wpływów w najbardziej chwytliwym POPie rozkłada się właśnie pomiędzy trzy wyżej wspomniane panie. Czemu chcemy polecić Wam Katy Perry? Dobre pytanie,  my też tego nie wiemy.

No bo co mogło urzec samców alfa, liderów w stadzie, typowych przywódców, którzy żują pszczoły, miłośników futbolu, cygar i dobrej whisky w nieco przesłodzonym POPie śpiewanym przez dziewczynę z rodziny dewotów? Badaliśmy ten fenomen przez kilka ostatnich tygodniu i w końcu udało nam się wysnuć następującą teorię:

następująca teoria

Nie jest to może częste kryterium stosowane przez facetów, ale laski kibicujące Interowi Mediolan mają u Kuby z miejsca +2 do ogólnej oceny (a u Kazika +5 jeśli akurat Inter ogrywa Barcelonę). No nic nie poradzimy, sorry (Shakira powinna była zastanowić się dwa razy). Jeśli pozostałe dwa powody z powyższego zdjęcia musimy wyjaśniać, to musimy przyznać, że nie jesteście najbardziej błyskotliwymi z czytelników, jakich do tej pory mieliśmy (albo przysłała was tu fundacja Roberta Biedronia).

No dobra, do sedna. Katy Perry swoją karierę artystyczną rozpoczęła w 2001 roku,  jeszcze jako Katy Hudson wydając płytę z muzyką Gospel. Dla mniej zorientowanych w temacie - gospel to taki podgatunek muzyki religijnej, gdzie przeważnie czarnoskórzy Amerykanie dziękują Bogu za to, że dobrze im się żyje, a KFC wprowadził nowe promocje na lato. Czego by nie mówić brzmi to nawet fajnie i na pewno lepiej wpada w ucho niż siermiężne “SMOLEŃSK PAMIĘTAMY, SOWIETOM SIĘ NIE DAMY”.

Katy Perry pochodziła z bardzo religijnej rodziny, jej ojciec był pastorem, była więc wychowaną i ułożoną dziewczynką, czego dzisiejszy showbiznes nie znosi (gdzie się podziała Natalia Kukulska?!). W 2008 roku nastąpiła transformacja. Katy formalnie nie wyrzekła się swoich głęboko religijnych przekonań, co oczywiście nie przeszkodziło jej w efektownym lizaniu się z laskami i śpiewaniu o tym piosenek, co zresztą jako naczelni eksperci od wszystkiego (po prostu Polacy) uważamy za niesamowicie gorące.

to też jest niesamowicie gorące

W swojej opinii najwyraźniej nie jesteśmy osamotnieni. Singiel “I kissed a girl” trafił na listy przebojów, a to popchnęło popularność kolejnych płyt Katy Perry. Nie będziemy się tu za dużo rozpisywać na temat muzyki (jakby o to w POPie chodziło!), poza tym większość jej piosenek jest do siebie tak podobna, że przesłuchując w trakcie pisania notki płytę czujemy się jakbyśmy wciąż słuchał jednego seta, ale na pewno nie da się odmówić tego, że głos ma fajny, piosenki ma fajne, wpada to wszystko w ucho, do tego robi teledyski. Też fajne. Ogólnie wszystko jest fajne, więc jak tu nie być gwiazdą muzyki POP?

Katy zdecydowała się uderzyć w stylistykę pin-up girls, to też jest fajne, to nawiązanie do tych wszystkich przesłodzonych obrazków (jeszcze obrazków) z lat 50-ych XX wieku (my je słabo znamy, u nas ludzie pokazywali sobie w tym czasie ruiny Warszawy). Zawsze to coś innego niż “mam 30 lat, dwójkę dzieci i jestem dziewicą”, “jestem kibicem Realu, ale mój Gerrard Pique jest taki słodki”, “jestem brzydka i mam naprawdę popierdolone teledyski, ale w sumie naprawdę nieźle śpiewam”.

Perry lubi występować z różnymi artystami i przeważnie wychodzi to całkiem nieźle. Niestety niedawno jeden z jej świetnych utworów – E.T. – zrealizowała z Kanye Westem. Ten pajac potrafi spierdolić dosłownie każdą piosenkę, którą lubiliśmy.

W 2010 roku Katy Perry wyszła za mąż za brytyjskiego komiko-aktora Russela Branda. W marcu 2011 w sieci pojawiły się informacje, że gwiazdor musi leczyć się z seksoholizmu. Trudno się dziwić! Jak wielu, tak i my ustawiamy się w kolejce po Katy i z niecierpliwością wyczekujemy daty rozwodu. Pamiętaj jednak słodka Katy, nie będę czekał wiecznie. Masz 27 lat, młodsza już nie będziesz…