Sztuka kibicowania

Tak jak Enty miały swojego Sarumana, mugole Lorda Vol… Sami-Wiecie-Kogo, tak kibice w Polsce maja swojego Premiera Tuska. Ponieważ skończyli się już Prezydenci, których można pozabijać, bliższe spiskowanie z Rosją musiałoby się skończyć fellatio, a żydzi ręka w rękę z gejami tańczą na ulicach Warszawy, nadeszła pora na ostatni bastion patriotyzmu w mateczce Rzeczpospolitej.

Paolo Coelho Katarzyna Grochola częstokroć na początku swoich książek uwielbia snuć ckliwe dedykacje, np. Andrzejowi i Lidce “Nie spieszcie się” albo Annie z Włocławka, której moja poprzednia książka odmieniła życie i teraz jest już gruba i brzydka, ale bez kompleksów – “Nic już nie będzie takie jak kiedyś”. Pozostając w dobrym tonie dedykacji:

Wszystkim naszym znajomym kibolom
“Nie bijcie”

Na liście naszych ulubionych uciśnionych mniejszości niedawno pojawili się piłkarscy kibole, zajmując zaszczytne piąte miejsce, zaraz po gejach, ekologach, feministkach i neonazistach. Gnębieni niczym w najgorszych latach PRL-u każdego dnia stawiają czoła bezwzględnemu reżimowi władzy, biedactwa w strachu o życie swoje i swoich rodzin na stadiony pod ułudą anonimowości muszą przychodzić w kominiarkach.

Kibice piłkarscy dzielą się na kilka grup, które są mniej więcej wiernym odzwierciedleniem społeczeństwa. Najważniejszą grupę stanowią kibice z loży VIP-owskiej, którzy na mecz mają szczerze wyjebane, ale istniej duże prawdopodobieństwo, że uda się tam spotkać jakiegoś intratnego biznesmena (który szuka jeszcze intratniejszego) albo jest się VIP-em i liczy na okładkę lub stronę główną na Pudelku. W tej ostatniej kwestii największy rozmach ma kibic-celebryta Radek Majdan, który w tym celu grał nawet przez pewien czas w piłkę.

Druga grupa kibiców to tzw. “pikniki”. Prawdziwi kibole mówią o nich z pogardą, bo jak to tak przyjść na mecz i żadnej racy nie odpalić, nikomu nie wyjebać, ale pikniki są bogami, ponieważ oglądają sobie mecz na lepszych krzesełkach (z boku, a nie za bramkami), nikt im nie drze ryja do ucha, a jak spojrzą na prawo i na lewo to przeważnie tam dzicz macha światełkami i nawet fajnie to wygląda.

Prawdziwi kibole jeszcze bardziej wzgardzają kibicami klubów zagranicznych, co zakrawa niemal na zdradę własnej ojczyzny, taką futbolową Targowicę. Nie potrafią pojąć jak to jest kibicować drużynie oddalonej o kilkaset kilometrów, gdzie nawet żaden mur w mieście nie nosi jej barw. Ma to nieco sensu, z drugiej strony prawdziwi polscy kibole do dziś myślą, że “Liga mistrzów” to konkurs eliminacji do Eurowizji, a najefektowniejszym zagraniem sezonu był dla nich moment, gdy Arboleda wsadzał Smolarkowi palec w dupę.

Te ręce już nigdy nie będą wyglądały niewinnie

Czwartą grupą kibiców spotykaną przede wszystkim na polskich boiskach są polscy piłkarze, wobec których określenie “przejść obok meczu” byłoby zdecydowanie zbyt dynamicznym podsumowaniem boiskowej aktywności przez minione 90 minut. Nie jest to reguła, ponieważ nie każdy polski piłkarz jest od razu kibicem, wielu w trakcie meczu nie patrzy nawet na murawę, tylko w niebo, w kierunku stadionowego bufetu lub w kierunku “bufetu” Euzebiusza Smolarka.

Najbardziej gorącą i to niekoniecznie w seksualnym znaczeniu tego słowa grupą kibiców są jednak kibole. Prawdziwi kibole, nasza dzisiejsza husaria, są tak groźni, że litewskie krzesełka na stadionów z szacunku na ich widok wstają i uciekają w popłochu. Specjalny klubowy autobus jeździ po mieście i zbiera wyrzutków społeczeństwa by mógł oddać całe swoje życie za ukochaną drużynę. Na każdego w miarę rozgarniętego kibola przypada setka półdebili, co nie zmienia faktu, że to te półdebile imponują jemu, a nie odwrotnie.

Ponieważ poziom polskiego futbolu leży i kwiczy, kibole postanowili czuć się potrzebni i poszli tam gdzie idą wszyscy, których nigdzie indziej już nie chcą – aktywnie zaangażowali się w politykę. Ponieważ jednak walka z reżimem okazała się nieefektywna, a rządu nie udało się obalić, przeszli oni do partyzantki. Wielu z kiboli to najinteligentniejsze małpy jakie spotkaliśmy, bo nie dość, że potrafią mówić, to jeszcze zaczęli silić się polityczną ironię.

Rodzina Kaczyńskich lubi każdy sport, byle tylko było bombowo

Swoistym Martinem Lutherem Kingiem kiboli został Jarosław Kaczyński, człowiek od lat znany z młodego ducha i zamiłowania dla sportu. W obronie interesów kiboli zepchnął na drugi tor nawet interesy swojej własnej partii, głośno mówiąc o tym, jak ciemiężeni są ci młodzi i wartościowi ludzie. To zresztą nie pierwszy przypadek, kiedy Jarosław Kaczyński robi kibolom dobrze. To właśnie jego rząd wprowadził sądy 24-godzinne dzięki czemu niesłusznie zawłaszczeni na ulicach miasta młodzi miłośnicy sportu nie muszą już godzinami gnić na komisariatach.

Choć temat kiboli podzielił społeczeństwo (20 000 kiboli jest za kibolami, pozostałe 38 mln Polaków jest przeciw albo ma to w dupie) to jednak cieszy zjawisko, że od pół roku kibole z całej Polski trzymając się za ręce razem walczą w słusznej sprawie, wymieniając uwagi “może i my zagraliśmy lepiej, ale za całokształt sezonu należał się wam ten puchar”, zaś kibice Wisły Kraków postulują nawet na internetowych forach by stołeczną Legię miast wulgarnej Starej K… nazywać po prostu Beatą Tyszkiewicz. Być może w tym wszystkim był więc ukryty plan, tak zwana polityka miłości…

#Katecheza 997: Myj ręce i nogi przed obiadem.